607d52d7be30e

Historia tlenoterapii

Podobno już w 320 roku p.n.e. działanie podwyższonego ciśnienia na organizm wypróbował Aleksander Wielki, kiedy został opuszczony na dno cieśniny Bosfor w specjalnie zaprojektowanej szklanej beczce.

Pierwszy potwierdzony przypadek wykorzystania komory hiperbarycznej odnotowano w 1662 r. Brytyjski lekarz Nathaniel Henshaw wykorzystał komorę do leczenia chorób płuc.

W XIX wieku komory ciśnieniowe były znane i wykorzystywane na kontynencie europejskim
i amerykańskim. Najbardziej znany ośrodek leczniczy funkcjonował w Kansas City. Powstała tam największa na świecie komora hiperbaryczna w kształcie kuli, w której na 5 kondygnacjach leczono chorych z cukrzycą, nadciśnieniem oraz chorobami nowotworowymi i psychicznymi.

W 1959 roku rozpoczęła się era nowoczesnej terapii hiperbarycznej. Holenderski kardiochirurg Ide Boerema dowiódł wtedy, że tlen rozpuszczony w osoczu w warunkach hiperbarii tlenowej wystarcza do podtrzymania życia.

Obecnie terapia tlenowa stosowana jest w placówkach medycznych, w leczeniu uzdrowiskowym oraz
w prywatnych punktach zabiegowych.